Blog

vergeet niet te stoeien

Vergeet niet te stoeien want dat is ontzettend leuk. Je beleeft er allebei plezier aan en het is heel interactief 🙂

Af en toe kom ik een bericht tegen dat jonge kinderen naar een val-training kunnen. Nu was dat tot voor kort alleen voor mensen boven de 65/70, maar blijkbaar zijn de tijden veranderd. En dat is ook zo. Jonge kinderen zijn veel minder buiten en als ze al buiten zijn worden ze vooral goed in de gaten gehouden door volwassenen. En die volwassenen zijn meestal een pedagogisch medewerkster, een juf of de moeder. Helaas is de realiteit dat jonge kinderen veel minder tijd met mannen doorbrengen dan met vrouwen. Dat dit jammer is wordt door iedereen wel onderkent, maar de oplossingen zijn blijkbaar niet zo eenvoudig.

Zonder me nou in het wespennest te steken door uitspraken te doen over “typisch mannelijk” en “typisch vrouwelijk” kan iedereen zich wel voorstellen dat vrouwen over het algemeen wat voorzichtiger/angstiger zijn met betrekking tot vallen, botsen, klimmen,stoeien. Ik ben zelf geen uitzondering.

Daarom is stoeien zo fijn: je bent er zelf bij, je zoekt een veilige omgeving uit en je laat je kind toch allerlei lichamelijke sensaties ervaren zoals vallen, duikelen, rollen, balanceren (“acrobatiek” is ook heel leuk), ondersteboven hangen enz. Het kind krijgt zo onbewust informatie over zijn lichaam en ontdekt wat het allemaal kan. Goed voor het zelfvertrouwen.

Belangrijk hierbij is wel om goed te observeren hoe het kind het beleeft. Als je te ver gaat of te lang doorgaat zal het een angstige ervaring worden en dat helpt natuurlijk niet echt. Bij kinderen vanaf zo’n 3 jaar kun je al goed een stopteken afspreken.

Stoeien dus, fijn voor ouder en kind!

 

Sluit je aan bij meer dan 800 moeders uit regio Arnhem: like Arnhemse Moeders op Facebook!

Vorige post

Relaxed het jaar afsluiten

Volgende post

First Eet; Eerste hulp bij lekkere trek

De schrijver

Rita Stronks

Rita Stronks

Al vanaf mijn tiende levensjaar ben ik gefascineerd door het jonge kind en het werd de specialisatie tijdens mijn opleiding (HBO) en werkplekken.
Nu, 47 jaar later kijk ik nog steeds met veel verwondering naar het jonge kind en het verveelt geen moment. Graag deel ik mijn kijk met de lezer.