Blog

Zindelijkheid: toch geen strijd

Of zindelijkheid een strijd zou worden. Dat vroeg ik mij anderhalf jaar geleden af. E. was toen net twee en van alle kanten hoorden we dat we toen wel moesten gaan oefenen met het potje. Elke keer als ik het potje erbij pakte vertoonde E. excessief vluchtgedrag. Ik zag erg op tegen het zindelijk maken en dacht dat het nog weleens heel lang zou kunnen duren. Het tegendeel bleek gelukkig waar. Toen E. net een paar maanden drie was werd hij binnen een week zindelijk. Zonder ongelukjes (in die week dan).

We begonnen op een maandag. E. was ziek dus ging die dag niet naar de peuterspeelzaal. Tot die tijd kreeg ik de grootste schreeuwaanvallen wanneer ik hem op de w.c. probeerde te zetten. Zoals een (wannabe) consistente moeder betaamt gaf ik niet op. Die bewuste maandag probeerde ik het en… hij plaste. Het leek alsof alle strijd voor die tijd nooit plaats had gevonden. Alsof het altijd al zo ging. Je kunt wel bedenken wat voor last er van mijn schouders af viel.

Ik wilde zo intens graag van die luiers af dat ik besloot het direct voor de nacht toe te passen. Ik nam hem bij mij in bed, dat gaf me een meer gerust gevoel, en legde een handdoek en plastic zeiltje eronder. Die nacht werd ik wel 6 keer wakker. Toen hij de volgende ochtend nog droog was appte ik iedereen het (voor mij) grote nieuws: E. was zindelijk! Dat was natuurlijk een beetje vroeg, maar gelukkig had ik gelijk. Hij heeft sinds die tijd slechts twee nachtelijke ‘ongelukjes’ gehad en de keren dat hij te laat bedacht dat hij moest plassen zijn ook op twee handen te tellen.

Het zindelijk maken was één van de onderdelen van de opvoeding waar ik het meest tegenop zag. Daarom vind ik het zo fijn dat het heel erg is mee gevallen. We ‘moeten’ de kinderen zindelijk krijgen op een bepaalde leeftijd. Het is goed om met ze te oefenen en ze ervan bewust te maken, maar ik geloof echt dat het pas lukt als ze er klaar voor zijn. Fysiek en mentaal.

Inmiddels zijn we bij de volgende stap: voordat hij naar de basisschool gaat moet hij volledig zelfstandig naar de w.c. kunnen. Ik heb nog vier maanden om dit te bereiken. Duim je voor me?

Vond je dit bericht leuk? Sluit je dan ook aan bij meer dan 1.100 moeders uit Arnhem:

Vorige post

Arnhemse Moeders Verenigd

Volgende post

Vierde editie van kinderkleding- en speelgoedbeurs

De schrijver

Lisa

Lisa

Moeder (29) van een twee zonen ('13 & '18). Geboren in oost Nederland maar nu woonachtig in het mooie Arnhem. Heeft een hart voor vrouwen in hun kracht zetten.