Blog

De kast die maanden in verpakking op de gang stond

Hi mama’s,

Jullie zagen mij al voorbij komen in een voorstel blog, voor wie dat gemist hebben bekijk het nog eens hier op de pagina. Het is al even geleden en dacht laat mij weer eens wat erop gooien! Laatst liep ik tegen iets aan waarvan ik dacht: dáár gaat mijn volgende blog over!

Maanden geleden kocht ik een kast voor de kinderkamer. Ik wilde de boel ordenen en gezelliger maken. Ik miste toch wat in die kamer. Zo gezegd, zo gedaan. Ik kocht die kast. Om ‘m vervolgens maandenlang in de gang te laten staan. Soms liep ik erlangs en hoorde ik de kast gewoon smeken om ‘m uit de verpakking te halen. Ik heb ook nog eens iemand anders gevraagd om de kast voor mij in elkaar te zetten. Helaas kon dat niet. Je begrijpt het, de kast bleef alleen maar langer op de gang staan. We raakten er zo aan gewend dat de doos bijna een meubelstuk werd.

Laatst was ik er van het een op andere moment he-le-maal klaar mee. Ik deed een dutje, werd wakker en dacht: NU zet ik die kast in elkaar. Dat gebeurde ook! Binnen no-time stond die kast op de plek waar hem hebben wilde geordend en al. Mijn zoon (11) was ronduit verbaasd toen hij thuis kwam en vroeg voorzichtig ‘mama heeft u dat gedaan’? Jazeker, zei ik met een lach terug. Hij sprak uit hoe trots hij was op me.

Toen ik de kast net had gekocht zag ik er als een berg tegenop om hem in elkaar te zetten. Ik had het namelijk nog nooit gedaan. Als alleenstaande moeder zonder vangnet of familie in de buurt ligt er al heel wat op mijn bordje. En dan kunt klussen, waar mijn talent niet echt ligt, er ook nog eens bij!

Achteraf gezien had ik best eerder (iemand anders) om hulp kunnen vragen. Het is zo zonde van de tijd om zoiets steeds maar uit te stellen. Daarnaast hoef je niet zo aangewezen te zijn op jezelf, er zijn altijd wel mensen die je willen helpen!

Vorige post

Stiefmoederbijeenkomsten in Arnhem

Volgende post

Slaaptrainen of niet?

De schrijver

Sevilla Leisberg

Sevilla Leisberg