Blog

Gat in de buik

De laatste tijd zie ik steeds meer vrouwen in mijn praktijk die komen voor behandeling in verband met een diastase. Nu hoor ik je denken: een wat?! Een patiënt noemde het pas simpelweg: een gat in de buik!

Diastase betekent het uit elkaar gaan staan van de buikspieren. Als je zwanger bent en je buik groter wordt dan gaan je buikspieren ruimte maken voor de dikker wordende buik door wat uit elkaar te gaan staan. Dat is fysiologisch gezien normaal. Is de baby eruit dan is je buik helaas niet gelijk weer in model, ook al was dat wel leuk geweest 😉 Er zit vaak nog wat ruimte tussen de buikspieren na de bevalling, ook dat is heel normaal. Bij veel vrouwen heeft deze wijking normale proporties en zal het zonder (al teveel) extra aandacht herstellen.

Maar bij sommige vrouwen blijft het gat aanwezig, zelfs jaren later. En behalve dat het niet zo mooi is, kan het veel klachten opleveren zoals bijvoorbeeld rugpijn of buikpijn. Heel vaak gecombineerd met bekkenbodem problemen ,zoals urineverlies of een verzakking. En het is natuurlijk erg vervelend als je steeds de vraag krijgt of je zwanger bent… want door dat ‘gat’ kan je buik eruit zien alsof je zo’n 20 weken zwanger bent.

Gelukkig is er veel aan dat gat in de buik te doen. Een bekkenfysio kan je hierbij helpen met tips en de juiste oefeningen. Deze kunnen voor iedereen anders zijn, dit is echt afhankelijk van jouw lijf en de bijbehorende klachten. Maar je buikspieren (vaak in combinatie met je bekkenbodem) op de juiste manier trainen is wel DE manier om dat gat (een stuk) te verminderen.

Twee gouden tips voor iedereen met een ‘gat in de buik’:
1. Zet je adem niet vast tijdens bewegingen, zoals bijvoorbeeld bukken of tillen. Probeer uit te ademen op het moment van kracht zetten.
2. Blijf niet met je klachten rondlopen, maar zoek professionele hulp! Het liefst bij iemand die hier ervaring mee heeft.

Er is vaak meer aan te doen dan je denkt! Heb je een vraag hierover dan mail me gerust!

Groetjes Monique

Vorige post

Ondernemen en netwerken met een baby

Volgende post

Waarom ik voor een cordring koos in plaats van een navelklem

De schrijver

Monique Arts

Monique Arts