BlogReviews

Review: Mijn ervaring met geboortefotografie

Aan geboortefotografie moest ik bij mijn eerste bevalling absoluut niet denken. Achteraf heb  ik echter veel spijt dat ik het niet heb gedaan. In alle drukte zijn er veel dingen langs mij heen gegaan, momenten die ik wel terug kon zien als er foto’s zouden zijn gemaakt. Toen ik voor de tweede keer zwanger raakte wilde ik er dus graag wel een fotograaf bij. Naomi, die ook mijn zwangerschap heeft vastgelegd, was er daarom ook bij om onze bevalling op de gevoelige plaat te zetten.

Vooraf heb ik wat ideeën met Naomi gedeeld. Ik wilde heel graag een foto van onze zoon in de houding waarin hij ook ongeveer in de buik zat. Ik vroeg Naomi of zij dit wilde vragen aan de verloskundige op het moment van wegen en meten, mocht ik het vergeten (wat natuurlijk zo was). Verder gaf Naomi aan dat ze er zo onopvallend mogelijk bij zou zijn en alle fases van de bevalling zou vastleggen. Ik had er vertrouwen in en kreeg bijna zin in de bevalling!

Op maandagochtend 6 augustus was het zo ver. De bevalling begon. Binnen een uur had ik zeven centimeter ontsluiting en moesten we direct naar het ziekenhuis. Naomi kwam ook naar het ziekenhuis toe. In de verloskamer was haar aanwezigheid heel fijn en subtiel. Dat komt denk ik ook omdat Naomi een fijn persoon is en omdat we een goede klik hebben.

Vanaf het moment dat we elkaar troffen bij de eerste hulp tot het moment dat ik onze zoon voor de eerste keer had aangelegd is ze gebleven. Van alle fases heeft ze foto’s gemaakt. Na ongeveer anderhalve week kregen we de foto’s toegestuurd. Op ons verzoek heeft zij de foto’s zowel bewerkt (zwart-wit) als onbewerkt aangeleverd. De eerste keer dat we door de foto’s heen gingen herleefden mijn man en ik de bevalling, wat eigenlijk heel fijn was. Alsof we dingen meer een plekje konden geven. Een bevalling is een gebeurtenis die je moet verwerken. Zulke foto’s zijn daar heel fijn bij.

Het zijn prachtige foto’s geworden. De foto’s die mij vooraf naar leken, zoals die van het hoofdje dat staat, vind ik nu juist supermooi. Hoe bijzonder is het dat je iedere minuut van hoe onze zoon deze wereld betreedt terug kan zien. De foto’s zijn vooral voor onszelf, maar een select gezelschap familie en vrienden heeft ze ook mogen bekijken als ze dat wilden.

Vooraf vond ik geboortefotografie vooral prijzig en vroeg ik me af of het dat bedrag waard zou zijn. Achteraf kan ik zeggen dat dat  dubbel en dwars zo is! Het zijn hele waardevolle foto’s voor mijn man en mij. Maar ook voor onze zoon kan ik me voorstellen dat er voor later bijzonder foto’s tussen zitten, al denk ik wel dat je als zoon niet alles hoeft te zien. Hieronder vind je wat foto’s die Naomi tijden de bevalling heeft gemaakt. Op de website van Naomi vind je meer foto’s van o.a. geboortes, zwangerschappen en bruiloften.

 

Vorige post

Mijn bevallingsverhaal

Volgende post

Tip voor de herfstvakantie: Broadway musical 'lelijk'

De schrijver

Lisa

Lisa

Moeder (29) van een twee zonen ('13 & '18). Geboren in oost Nederland maar nu woonachtig in het mooie Arnhem. Heeft een hart voor vrouwen in hun kracht zetten.